Kime Ne Desem

Bir sabah dövsem aşkı bir de akşam

Dağılsa ağzı burnu etrafa

Acısını çıkarsam bunca derbederin

Ve suyunu içirsem ekşimiş kederin

Morartsam gözlerini yumruklarla

Çeksem kulağını yedi yirmi dört

Bir elimde terlik bir elimde haydar

Ve desem ki

Kaç babayiğit edersin görelim

Sıra sende sıkıysa kaytar

Evlatlık versem ayrılığın veledini

Yoklukla elini kolunu bağlasam

Ne adres ne bir iz

Çaresizlik sokağında bıraksam

Yalanlasam tüm suçlamalarını

İnadına sağlam delliller sunsam

Çürütsem özlüğe soynan

Üvey tanıklarının ifadelerini

Ve desem ki

Sırnaşıp durma yüreklere

Sende evlatlıksın diye

Meymenetsiz suratına haykırsam

Dağa kaldırsam hasret mürtedini

Elini kolunu sılayla bağlasam

Çerağ ettiği yüreklerin hesabını sorsam

Fitilini ateşlesem fendinin

Hatta küllerini savursam

Yenmekten geçen gıybetinin

Yıkılmışlığına ayna tutup

Yıktıklarını göstersem

Ve desem ki,

Şimdi sıra sende yıkıl karşımdan

Kör kuyulara atsam vefa illetini

Bunca vefasızlık yok olur muydu

Paramparça etsem bunca alet edevatı

Yine kazı çalışmaları

Türlü dümenle dönen çark bulunur muydu

Hibe ve hilesiz duygularla

İnsanlar insan olmaya soyunur muydu

Kronikleşen sariliklere

Bir ket koyulur muydu

Ve desem ki

Sen de olmayanın hali hatırı

Muhatabından sorulur mu

Yolunu kessem hırpani ihanetlerin

İki yakasını bir araya getirsem

Sorsam eşkiya mısın sen

Ya da külhanbeyli mi

Kaç masuma kan kusturup

Kaç masumun ciğerini yedin

Ne doymak bilmezmişsin

Beş öğün sana yetmedi mi

Ve desem ki

Yok öyle üç kuruşa beş köfte

Yürrüüü anca gidersin

Lakin

Yavuz hırsız ev sahibini bastırıyor

Kime güvenip kime ne desem

HÜZÜN ŞAİRİ: N Y