Kimseler Anlamaz Beni

Gün gelir deryâya dalar çıkarım

Benden gayrı kimse, anlamaz beni.

Gün gelir gözümden yaşlar dökerim

Benden gayrı kimse, anlamaz beni.

Anaya, babaya, cana küserim

Deli poyraz gibi yönsüz eserim

Evlattan, ayâldan selâm keserim

Benden gayrı kimse, anlamaz beni.

Hâlimi görenler deli sanıyor

Bilmezler içimde yaram kanıyor

Ah ettikçe garip sinem yanıyor!

Benden gayrı kimse, anlamaz beni.

Varamam yollarım cânâna ırak

Seven sevdiğinden olmasın firâk

Dokunma zülfüme telini bırak

Benden gayrı kimse, anlamaz beni.

Beni del'eyliyor o hilâl kaşlar

Sen diye bağrıma bastığım taşlar

Bitti derken dertler yeniden başlar

Benden gayrı kimse, anlamaz beni.

Adamışım ben gönlümü, dilimi

Yalnızlıktır büken benim belimi

Candan bir sevenim tutmaz elimi

Benden gayrı kimse, anlamaz beni.

Karaya büründü görünmez akım

Sevdânın önünde garibim, tekim

Sâyende yaşadım en büyük yıkım

Benden gayrı kimse, anlamaz beni...

(Balım Sultan)