Kimsenin Ahı Kalmaz Kimsede

hayat bu ne oldum değil ne olacağım diyeceksin

bugün seni dileyip

bir ana evladının üzerine nasıl titrerse öyle titriyorum

bütün şevkatimle bekliyorum diye

yarınlarda da aynı şevkatle bekleyeceğim sanma

kalbini açtın elini uzattın tutacakken kaçtın

neden kortu yüreğin beni sevmekten mi

zor geldi tabi mesafaleri katetmek

sözlerin gibi varlığın da yalanmış bilemedim

ben değil başkası olsa yine aynı sözleri söylermiş dilin

Allah adını anıp yalana nasıl sarıldın

çölde susuz kalmış bedene bir damla sundunda

ömür sonunadek kurakta bırakmaya nasıl vicdanın el verdi

böylesi çağresiz bıraktığın kırık gönül ah ederken ardından

başka baharda açacağını nasıl sanırsın a insanlıktan nasibini almamış

gönlüm yok desen anlamayacak kadar sağırmı kulaklarım

bir çift kelam edip olmaz desen çatlarmıydı dudakların

nasıl yok saydın daha düne kadar ömür dediğini

bana git deme kalmaya geldim

iznin olursa her haline talibim dediğini nasıl yok saydın

din dedin iman dedin Allah yolundan ayırmasın istedin

dilinde böylesi güzellik varken özün hep bencil neyleyim

Yaradan büyüktür elbet kimsenin ahı kalmaz kimsede

birgün sende aynını yaşarsın ömründe

hoş gönlüm istemez çektiğimi çekesin

gerçi çekmezsende kim bilir daha kaç gönle çektirirsin

dolmuş gibi yüreğin her geleni alırsın

işine gelmeyeni ilk rampada atarsın

böyle çarptıkça nasıl ebedi sevda istersin

her çiçekten bal almaya meyilli gönlün

helalim diyeceğinin el değmemiş olmasını nasıl beklersin

dilerim Yaradandan birgün kesişir yolumuz kesişirki hıçkırıklarla boğazıma düğümlediğin kelimeler dökülür dilimden ve işte o zaman utanırsın halinden sen böyle kimseye açıklama yapmak zorunda değilim deyip cevapsız bıraktığın sözleri anımsayıp mahçup olur pişmanlık duyasın isterim şunu bilki sevda ekip sonra sebepsiz biçip gittiğin gönül bu dünyada olmasa bile ahirette elbet hakkını alır insafsızlığına gamsızlığına diyecek söz bırakmadın inşallah birgün ölmeden ahirete göçmeden bir gün diyorum sadece bir gün