Kimsesiz Ölüm
Bir istasyon sonra...
Kalabalık yalnızlığımı bırakacağım
güneşin avuçlarına
bulutlara süreceğim yüzümü
içimden bir parça kopunca hafifleyeceğim
Bir istasyon sonra...
Düşlerimi bırakacağım avuçlarına
gülümsemelerimi...
iki gözü ayrı tek bedende
van kedisi sıcaklığında
Bir istasyon sonra...
Ellerimi bırakıyorum ellerinde
düşüncelerimi,şiirlerimi,yüreğimi
mor menekşelerimi bırakıyorum sana
birde yaşanmamışlıklarımı
onlara iyi bak emi
Bir istasyon sonra...
Çok güçsüzüm
beni sarıp sarmalayacak güçlü kollarıyla
dudaklarımdan öpecek son defa
tek başına yaşadığım
kimsesiz bir ölüm
Bir istasyon sonra...
Oyun bitiyor
perdeler kapanıyor
ölümün soğuk sessizliği
bak tenimi okşuyor
Gelirsen eğer?
başın dara düştüğünde
anneni özlediğinde
gözlerini kapat ve hisset
ben buradayım yavrum
BİR İSTASYON YAKININDA