Kimsesizliğin Dalgası...

Hüzün giydirdi kendini geceye

Yıldızlar rüzgarla dans etti

Dalganın ürkütücü sesiyle

Sahile vurdu yalnızlığın sesi

Yosunlandı aşkın çarmıhı

Uğultu birikti kulak/larda

Bilendi dilde ah?ların süslü kelimeleri

Çaresizlik tam ortasında mavinin

Şefkat sunmuyor karanlığın albenisi düşüncelere

Öfke oturmuş bağıra

Güzel olan ne varsa asılmış ay?ın karanlık yüzüne

Ellere kan bulaştı bu/gece

Döküldü yağmur gözlere

Saç teline asıldı seviler

Konuşmuyor zaman kaderle

Bileklere kelepçe oturmuş

Acıtmıyor gecede

Bir türkü dilde süzülen

Kelime oyunlarına savaş vermekte

Dalgalar alın savurun beni

Kimsesizliğin sahiline

Tek barınağım yüreğim

Tek dostum rüzgâr

Tek yaşım yağmur

Ve tek sevgilim yıldızların ışığı

Mutluluğumsa öldüremediğim çocukluğum olsun