Kır Zincirlerini // Ey Yâr...

Gerdan terinde çevik mumyadır gözlerim

İlk cemre düşmeden toprak göğsüme

Ben düşerim göz bebeklerinden,

Ağlarsın...

Ben düşmeden arşın tepesine

Tırnakların basar gözlerimin üstüne

Ağlarım...

Kolunun anonim dokunuşunda sıkışır duvar

Gir gözdağımın içine bir bak, onu bile kıskanan var...

Elinde hazan hüsnüyusuf kelebeklerim

Umarsız çırpınışlarında kanadın

Güvercin damarından akmak istedim

Ne sen gelmek istedin, ne de ben ulaşabildim...

T/uzaklardasın biliyorum yârim...

Cenin diyagramında seni arayışlarım

Özlemi perçinler sırtıma, nafile topuk vuruşlarım

Olumsuz kipte çekimlenmiş dönüşün

Doyurmaz kırıntıları tesadüfün,

Savrulur dudak aliterasyonumda

Bahçe arası uçurum çiçekler

Tasarrufunda beyin loblarım,

Her köşesinde ölüm, her köşede baştan ölürüm

Kırgın omuzlarında keskin kahve

Maşa oldu nefret tartaklarıma

Mecalsiz filikalarım daüssıla fırtınasında kin taşır(ır)

Sevgili;

Uskumru süzgecinde yitip giderken ben

Hayalimden büyüksün, beni:

Yutarsın...

Boğazımda mercan kabuğu muamma yalanların

Ahmak kaldım ya yanında hani, hepsini;

Yutarım...

Bekler toprak beni

Sana bağlıdır ya atar ya yutar...

Ya toprak at, ya kurtar...

Gelmezsen kefen buz, beden leş ve sakin kalabalıklar

Yağlasınlar tabutumu da, uyanmasın gıcırtısından, balıklar

Gelince kefen tuz, beden ferah ve sadece ikimiz

Ayrılığı tabuta koyup, karanlığa sevk eder miyiz?