Kırdığın Kalemle Yazılmış Hayat

Anahtarları kör kuyuya atılmış

Gardiyanları birer birer asılmış

Senden örülmüş bir hayatın odasında

Sensizlik işkenceleri asılmış duvarlarına

Yokluğun uzatılır bir küçük delikten

Yalnızlık ağ örer ömrüme incecikten

Izdırap çizikleriyle sayarken mahpusumu

Gözlerinden beklerim hürriyet muştumu

Kasvet kasvet damlacıklar musluktan düşer

Yangın yeri içimi içtikçe azdıran düşler

Güneş batar daracık penceremin ardında

Kan emici kahkahalar kanat çırpar başımda

Gelenler, gidenler, konuşanlar, koşuşturanlar

Kalabalıklar da dikilir ömrümü ören parmaklıklar

Dilinden dökülen idam levhası asılır kapıma

Göz kırpar ölüm,tebessüm ederim mezarıma

Ölmek; beyaz atlı gelinin titrek yüreği

Unutmak;ardında bıraktığı baba evi