Kırık Kapılar

Kendimi bülbüle yaren eyledim

Gidip kuru dala konmasın diye

Her ne söyledimse candan söyledim

Dilekler diledim yanmasın diye

Kanat çırpıp durdum hep ona doğru

Bitmedi içimde bu büyük ağrı

Dilimde hep feryat canana çağrı

Korkuya kapılıp sinmesin diye

Her zaman daha çok,aşkla bağlandım

Özlemler içinde hara dağlandım

Bir kör düğüm olup,sıkı düğlendim

Hüzünler üst üste binmesin diye

Her nerede ise elim uzattım

Binlerce çeşitten acıyı tattım

Kendi yüreğimi ateşe attım

Bu aşkın ateşi sönmesin diye

Çileleri uzak ettim sarılıp

Seni terk etmedim boşa darılıp

Gitmeyi unuttum,sana kırılıp

Bu yürek bu aşktan dönmesin diye