Kırıkkalem
içimde çalkalanan cümlelere
g/ebeyken asi yanım
azat edilemeyen duygulara saklandı
tüm sözler
kayan yıldızlar kadar hür olamadı kalem
yazmak istediklerim
çığlıkların gölgesine sıkıştı
zincirlendi kirpiklerimde k/ayıp heceler
çok olamadım
yenilenirken her doğan yeni güne
yenildi noktası konulamayan tümcelerim
yazdıklarımdan başka yazamadıklarımın tortusu
sığındı boğazıma düğüm düğüm
titrerken avuçlarımda usul usul sağanaklarım
özgürlüğünü aradı kırık dökük demlerde kalem,
c/eza kuşatmalarının dolambaçlarında
kayboldu soluğumda d/okunamayan şiirlerim
sivrilemedi kalemin ucu
iç sesimin çığlıkları tırmalarken kulaklarımı
dilimin sancısı kanattı kelimeleri
hücrelerime sindi başıbozuk kafiyeler
sil baştan yenilendi kronik şiir nöbetleri
sallanıp dururken sanık sıfatıyla yarınlar
ne dünü yazabildim ne bugünü
kelepçelere mahkum ettim biriken sözcükleri
Siz şimdi şair sanıyorsunuz ya beni
Hayata kırık bir pencereden b/akarken
Yitik ilanı astım şiirlerime...