Kırıntılar - 17

Gönlümün yamaçlarına hüzün çiseliyor

Sanki, ruhum yavaştan ve inceden sancı çekiyor

İçimde bir çocuk, bir anne ağlıyor

Halimi hatırımı soran olmuyor

Hayalimde yaşanmışlıklar bir bir eskiyor

Ömrüme eş kar taneleri nasıl da eriyor

Yine bir fani yolcu ediliyor

Med cezir hayatım sekte bekliyor

Her lale devri sonunu hazırlıyor

Buhranlı dönemler gün sayıyor

Umut ağacının yaprakları sararıp dökülüyor

Ölüm unutmuyor ve şaşmadan, eceli geleni alıp gidiyor...

21 Kasım.