Kırk Bir

Kırk bir mum diktim kırk bir duayla

Kırk bir maşallah ektim gözlerine

Seni seviyorum dedim kırk bir kere

Severek gecelere yaydığım sızım

Gel artık geleceksen, çalacaksan çal

Seveceksen sev ey gönül hırsızım aldığını

Seveceksen sev

Ben şiirlerimi duygularımla boyarım

Ya sevdamı koyarım en ortasına

Ya gönül yalnızlığımı

Kırk bir kere seni düşünürüm

Mısralar tam kırk bir kere uçuşur beynimde

Günümü bu sayıya bölerim

İstediği kadar karanlığa bürünsün bu şehir, bu sokak, bu ev

Kırk bir kere aynaya bakar, seni sevdiğimi söylerim

Her söküğünü diktim düşüncelerimin varsın yamalıklı olsun

Serdim yüreğimi yol ortasında bir mendile

Başına diktim kendimi

Belki seven yüreğim gelir diye

Ben şiirlerime bir şafak koyarım tutup çektiğimiz el ele

Gölgelere ya beklentisiz sevdamızı yazarım

Ya ebedi sürecek dostluğumu

Kırk bir dilek dilerim mübarek gecelerde

Kırk birine de sen girersin nasıl beceriyorsan

Ben tohumlarını ekerim menekşelerin sen sularsın

Kırk bir renge boyarız yer yüzünü

Sen sayıp kırk bir kere maşallah dersin

Mutlu gülümsersin

Ben de işte tam o an gülümserim

Ben olduğun her gece yazarım şiirimi

Her şey sen olursun beynimde, gözlerimde

Seni seyrimi koyarım kafiyelerime, seyrederim

Kırk bir parçaya bölüyor insanı sevdiğini beklemek, sevdiğini paylaşmak

Kırk bir parçada canım yanıyor, canım kanıyor

Can kokusu geliyor mu burnuna, nefes al bir kez

Sen bilemezsin, ben hiç bölmedim ki kendimi

Ben gibi sevmedin ki beni

Her parçamda sen varsın da bir tanem

Sen nerdesin

Çık gel artık, çık gel

Neredesin