Kırk Yamalı Heybem

bu gece sığınmak istedim sana

insafsız yargılama beni

suskun dillerinin imgesi gözlerinde haykırıyor

lacivert geceleri süpürür saçımın her bir teli

soluksuz nefesim gidişine kahrolurken

gönlünü avuturmu üç günlük yalancı baharlar

ben ki,kıraç bozkırlarında açan bir gelincik dalıydım

hoyratça kopardın yapraklarımı

acımadan bastın geçtin sevdamın üstüne

bir avuç yüreğimden kan damlıyor kan

kayıp şehrin sokaklarında dolaşan bir avareyim şimdi

gönül heybem yırtılmış,kırk yamada vursam dikiş tutmuyor

ne varsa içinde kaybediyorum yavaş yavaş

heybemin sol köşesinde,senli anılarım var

ne seni ne senli geçen anılarımı unutamadım unutamam

zaman unutmayı değil,alışmayı öğretir insana sevgilim

ben unutmadım unuta biliyorsan sen unut

sür namlunun ucuna kurşunu çek alnımdan vur beni

toprağa düşen her damla kanım yinede seni ister seni