Kırkağaç

Fırtınalar tünemiş dallarıma

Ölü atları taşıyor orman

Kar günlüklerinde savruluyorum

Düşüncem poyraz

Ahşap tabuttan yayılıyor

Kimsesizlik

Ölüm

ve at kişnemeleri

Ben

böyle seviyorum ormanı

Yarasalar ve baykuşlarla birlikte

Kör uğursuzluğu savmayı

Ben

ölümüne seviyorum

Kanlı bulutlar sarmış her yanı

Gurbet türküleri halka olmuş gövdemde

Adım Kırkağaç

Hoyrat adımları kovalıyor gecemde kurtlar

Sis pus içinde ayaktayım

Tin ve zeytinin ışığı yayılır konuştuğumda

Sustuğumda

derinleşir içimde

yangınlar

yaralar

Dellenirim

Delirir içimde

tüm zamanlar

Ben niye böyleyim

Günahkar yıldızlar kadar tövbekar

Gölgemde sakladığım masumiyetim kadar isyankarım

Beni seninle örüp günlerce

Kırkağaç' ta bir sabah vakti

Uykumu makasla bölerken bile

Ben

yine sevdalıyım