Kırlangıç Ayazı

'Sevgiliye'

Kedere razı bir bakış atıp

Odamın içine

Deli gibi bağırıyorum

Cehennemin dibine varıp

Düşlerimi kırıyorum yatağıma

Kirpiklerin mahşerin atlısı

Sonra

Karanlık denizlerden koparttığım

Yakamoz artıklarını

Yıldız yapıyorum pencereme

Penceremde mor karanfiller

Eşiğimde anlamsız bir karmaşa

Karmaşanın

Çentikli iğnelerini asıyorum dilime

Etime geçiyor

Mor karanfilin

Bütün dikenleri

Karşı konmaz yerlerinde

Tek tende tapınıyorum

Tükenişim kendime

Ah sevgili!

Tenim ne çok sen kokuyor

Bilmiyorsun

Ve

Ben her gece

Tanımadığım bir şehrin

Olmayan rıhtımlarını arşınlayarak

Bekliyorum

Göç vaktinin infazını

Nefesimde kırlangıç ayazı

Duymuyorsun...