Kırlangıç Türküsüydü
O
Kırlangıç türküsüydü
Gök renkleri değişmeden duyduğun
Ay göbeğine vuran
Yıldız arşeli
Ben ondan çaldım sevgili
Kuş gagasından ezgiyi
Bulutlar
Sömürmeden güneş rengini
Yıldırım köşelerinden çekiştirdim
Yakmadan alev
Güftesini
Öyle söyledim çay demi gözlerine
Geceyi sana yazıp
Sen duymadın.
Hiç duymuyorsun ki
Nefesi hasret çalmış nağmeleri
Kurak ıslıklıklarla dillenir
Karanlık zamanlar parçalarcasına
Göz pınarlarında şekillenir
Kristal köşeli gözyaşı.
Ağlarsın
Ağlarsın sevgili,
Gıyaben türküler söylerken
Kırlangıçlara imrenirsin
Kanatsızlığına küfrederken
Uçmak ister de canın
Çakılırsın ya toprağa
Aklını çalar gökyüzü
Sen mıhlanırsın şu buzdan yatağa.
O
Kırlangıç türküsüydü
Gök renkleri değişmeden duyduğun...