Kirli Mesire

Birbirine bakışıp duran iki çift göz

İçlerine düşen haikikiz köz

Yananlardan en önemlisi öz

Bu duruma ne gerek söz

Kendileri kendilerinden başkalaşır

Emanet bedenleri karıncalaşır

Karıncalar birbirine yapışır

Büyük istekle çıkartılır çamaşır

Baldan mı tatlı yaşadığın şevkin

Günden güne kararıyor ruh halin

Neyin hayalini kuruyorsun gelinliğin

Eğer önemi yoksa bakireliğin

Neyden medet umuyorsun oyndıkça bu kötü oyuncağı

Nasıl tat alıyorsun apaçık gördüğün iki bacağı

İradene hakim olmadıkça yükseltirsin oturduğun salıncağı

Düşersen kırarsın emanet ayağı

Kirli mesirelere gönderilmiyor her ruhu üflenen

Ama o yolu seçiyor nefsine yenilen

Bu yoldan azdır geri dönebilen

Biri cezp avcısı diğeri cezbeden