Kirli Şiir

Suya damlayan bir mürekkep gibi girdin gönlüme

Aydınlık yarınlarımı kararttın,siyah bir bulut gibi

Bembeyaz hayallerimi siyaha boyadın

Ne safmışım şimdi her şeyden tiksiniyorum

Herkesi kendingibi bilmek güzelmiş,unutturdun

Her şeye önyargılı yaklaşmak,alışkanlık oldu

Doğruyla yanlışı karıştırır oldum

Duygularım senin denizinde alabora oldu

Şiirlerimi bile kirlettin isminle

Yakışmıyorsun dizelerime

Söküp atmak imkansız seni

Kök salmışsın hücrelerime

Şekersiz çay severdim,şimdi üçtane atıyorum

İstanbulu seyretmek bile rahatlatmıyor artık beni

Duygusuz,hiçbir şey vermeden,beni benden aldın

Benliğimi,sensizliğinde infaz ettin