Kırmızı

Kan tutar parmaklarım, kırmızı

Üç beş dize tellenir sigaramın dumanında

Yollarını gözlediğim penceremde

Alışamadım havasına denizin

Ben yazların mavisinde ararken seni

Kıskanır yeşilinden kardelenleri nevruz

Ah

Sensiz adımladığım kaldırımlar

Bir bir sökülürken yerlerinden

Kokunu sayıkladığım rüzgarın uğultusunda

Ayazını özledim memleketin

Kar tanelerinde ararken haleni

Sonbaharın sarısında beklermiş ya firuz

Ah

Yakamozlar dalgalanır gözlerinde

Ben firari bir yalnızlığa gebe

Aslını astarını yitirmiş kırmızı

Sadece parmaklarımdan dökülürken

Mürekkebi oldu şiirin

Sensizliği içerken yudum yudum

Ah

Pervane olduğum yüreğinin kuytuları

Ağlarken savurdu suretini hasretin

Suzidil yankılanırken aklımın sahrasında

Daldım ahengine mavinin

Oysa kırmızıydı parmaklarım

Delip geçerken nefsimi

Heba oldu yazdıklarım

Ah

Lütfet göreyim sılanın en sılası gözlerini

Bak derinindeyim gurbetin

Varlığının ahengi sararken bedenimi, ruhumu

Tutuştu yaprakları sinemin

Kan tutmuş parmaklarım

Göç etmiş bütün renkler/de

Ah, kırmızı