Kirpikler Birer Oktur

Uykusuz gecelerim ne zaman bitecektir

Yalnızlığa göz kırpan kirpikler birer oktur.

Duvara söyleneni ancak geceler bilir

Yürekteki yangını elbet bilenler yoktur.

Yalnızlığa sarıldım taşı vurdum başıma

Hüznümü katık yaptım ekmeğime, aşıma

O hazin öykülere direnmişim boşuna

Su gibi akıp giden günün sayısı çoktur.

Sükuta sığındıkça çatırdıyor dişlerim

Yer ile yeksan oldu hayallerim, düşlerim

Sessiz uçan martıya birden döndü işlerim

Olmayacak duâya âmin dediğim çoktur.

Hazan vakti yaklaştı açan güllerim soldu

Ya ben sana geç kaldım ya akşam erken oldu

Benim seni andığım yalnızlıklarım doldu

Selâm bile vermiyor saadet adlı doktor.

Sonrasında yokluğun sancısı yüreğime

Çökünce firkat, hüzün dayandı merağıma

Kırılınca yüreğim dayanmaz firağıma

Gariban aç çalışır çalıştıranlar toktur.

Sensiz ilken elem var bırakır mı adaşım?

Kandan derya olunca gözümde yoktur yaşım

Telâfisi sendedir, bilesin ki yoldaşım

Herkesin kendisince elemi, derdi çoktur...

/Balım Sultan/23.04.2014