Kırşehir Sessiz / Sessiz Kırşehir

sessizliği ilk kırşehirde sevdim

ve güzelliği sesimde kaybolmadı hiç...

sessizliği tanımak başka... sevmek başka...

kırşehir'de ikisi de aynı...

sokak çeşmelerinin sesi

sessizliğini tamamlar kırşehir'in...

hiç susmam söylerim

kırşehir sessizdi...

sessizlik kırşehirdi...

sessizlik sese düşman değildir

kırşehir'de...

onu tamamlar...

sessizce üşünür...

sessizce ısınılır...

gösteriş bilmez kırşehir...

bütün özlemlerimi bir kez bağırdım

süresiz sessiz

özlüyorum kırşehir'i...

kırşehir sessiz

çağla ağacında ilkyaz...

ölüm ilk defa bu kadar namussuz...

ölümden en sessiz kırşehir'de korktum...

kırşehir'in sessizliğine kıyamadım...

nasıl bir kıpırtıydı

nasıl bir sesti

kırşehir'deydi

unutamıyorum...

kışla sessizlik evlenir...

kavakla poyraz ayrılır..

kırşehir seyreder...

kırmızı gök

dumanlı gri yer...

koyu mavi sessizlik...

susmak simsiyah...

bitsin bu dilsizlik..

konuş kırşehir...

sonuçta o da bir şehir...

her şeyi yapabilir...

ama sessizliği asla bozmaz...

kırşehir...

kırşehir'de doğmadım...

büyük bir ihtimal ölmeyeceğim de...

sessizliğini de tanımadım değil ya...

istanbul yalnızlığı sevdirir...

ankara kalabalığı...

kırşehir sessizce izler...

akşam bir kırşehir'de eziktir..

sessizliğinin hükmü bir orda geçmez...

karayılan ne keyiflisin

türkü söylersin kırşehir'de...

kırşehir'de çocuk olmak

cennette büyük olmak gibidir

sessizlik en güzel böyle bozulur...

boz-lak

boz-tepe

boz-kır

ama kır-şehir...

öz-bağ

dinek-bağ

bağ-başı

dağ sessizliği

kırşehir...

ne kadar türbe o kadar sessizlik

ne kadar sessizlik o kadar kırsehir.

ne kadar kırşehir o kadar her ikisi...

kırşehir'de de üşüdüm...

yalnız ve sessiz kaldım...

ağladım...

ama kırşehir'in sessizliğine

kıyamadım...

kendime kıydım

bozdum sessizliğimi..

kırşehir'den ayrıldım...