Kış Gelince Ben Ağlarım

Kış gelince ağaçlar üşür

Çiçekler solar ben ağlarım.

Kış gelince minicik serçeler

Soğuktan donarak ölür

Ben ağlarım.

Kış gelince fakirin saçağını deler

Kılıç gibi soğuk

Beşikte bebeleri, zatürree eder

Ben ağlarım.

Kış gelince odun ateş pahasıdır

Kömür ise siyah altın

Garipler yanına bile yaklaşamaz

Odalarda Sibirya soğuğu hâkimdir

Ev halkının tek tesellisi

İncecik eski battaniyelerdir

Ben ağlarım.

Kış gelince denizler donar

Martıların feryadı

Yakar içimi ben ağlarım

Kış gelince sizinle üşürüm

Sizinle donarım

Eski battaniyeme sarılıp

Isınamam bir türlü ben ağlarım

Kış gelince yürekler donar

Bedenler ölür ben ağlarım