Kış Görmesin Düş

düşlerin dökük

bir merdiven ki

sadece inmeye yarayan

çıkmaları sökük

yaştan yana yerçekimi

toprak içine çeker tortusunu

dağınık saçlarının uçları kavruk

kederli ellerinin katılığını

koyuyor ısıtmak için koynuna çocuk

ve bilirim

çocuklar ağıt yolluyor gök yüzüne

görmemiş yüzünü güneşi

ipliği (d)üşüyor rüzgara

orda ağır yaklaşır kış

gidişine

aynı yavaşlığı bildirircesine

donuyor yaşamdan kalanlar

evler çıkar buzludur hep yokuş

yarından dün devşirir zemheri

zaman geleceğe mevsim borcu

sümüğü donuyor

kirli nurlu çocukların

erken ihtiyarlar

kırağı tutmuş tütün renkli bıyığı

zor işte derdi çekmek içine

ayaz ciğeri yakar soludukça kederi

aslında bilirsin soğukta yakar

ateşin tahtı burada yasaklıdır

sen yaz elleri ter görmeyenleri

zifre yenik beyazı bol yerde

çocukluğunu sıyırıp atanları

ulamalı sözcükler yaz

getirsin bahar ardında yatan yazı

boyun verecek çiğdem açıp

bulutu kapatır allı turna katarı