Kış Görmesin Düş
düşlerin dökük
bir merdiven ki
sadece inmeye yarayan
çıkmaları sökük
yaştan yana yerçekimi
toprak içine çeker tortusunu
dağınık saçlarının uçları kavruk
kederli ellerinin katılığını
koyuyor ısıtmak için koynuna çocuk
ve bilirim
çocuklar ağıt yolluyor gök yüzüne
görmemiş yüzünü güneşi
ipliği (d)üşüyor rüzgara
orda ağır yaklaşır kış
gidişine
aynı yavaşlığı bildirircesine
donuyor yaşamdan kalanlar
evler çıkar buzludur hep yokuş
yarından dün devşirir zemheri
zaman geleceğe mevsim borcu
sümüğü donuyor
kirli nurlu çocukların
erken ihtiyarlar
kırağı tutmuş tütün renkli bıyığı
zor işte derdi çekmek içine
ayaz ciğeri yakar soludukça kederi
aslında bilirsin soğukta yakar
ateşin tahtı burada yasaklıdır
sen yaz elleri ter görmeyenleri
zifre yenik beyazı bol yerde
çocukluğunu sıyırıp atanları
ulamalı sözcükler yaz
getirsin bahar ardında yatan yazı
boyun verecek çiğdem açıp
bulutu kapatır allı turna katarı