Kiş Ve İnsan

Bembeyaz bir kefen örtmüş yeryüzünü

Gömülmüş toprağa canı çıkmadan

Gökyüzü bile bayaz,yutmuş sözünü

Masmazvi yüzüne bakmaya doymadan.

Yazdan kalan bütün hatıralar silik

Herşey boğulmuş beyaz karanlığında

Hayata vurulmuş mühür misali mat

Yazık,bu küs oyununda insan yenik.

Kör olmamış yine göremiyor gözler

Göz kapaklarında bembeyaz bir çift el

İlikleri donmuş ağaç yazı gözler

Bir fena istilada ak çamurdan kuru sel