Kısaca Anlatayım

Şöyle bir baksaydım eski ve kocamış yollara

Dizseydim olanı olmayanı sarı sırmalı kollara

Varabilirdim belki bütün hissin bittiği sonlara

Bir güzel yaşardım, huzurun rengine bakardım

Gökkuşağından gelmiş bir kucak gülü koklardım

Gitmenin kavurucu çölünden birazcık anlayana

Dilinde bir sürü sitem ile kırgınlık saklayana

Elinden tutulmayan bir çocuk gibi mızıklayana

Bir yalnızlık ikliminden sert rüzgârlar aktardım

Bilseydim böyle olacak, çiçeği kırında koklardım

Yaşadığı hayattan usanıp bıkanlar ile darlanana

Başka yerlerde ve gönüllerde avuntu arayana

Bir onunla bir bununla en baştan beri durana

Aslında bir sürü bir sürü beddualar da biriktirdim

İyi olsun diye de akşamımdan eksiltip ona ekledim

Gül dikeninden memnun olduğundan bu yana

Bülbül öter idi; bıkmadan severdi, bunu anlayana

Yaprağındaki böceğe, eğrelti otlarının kucağına

Atılmadan temizlenirdi köşesi bucağı, güvende idin

Ferahlığın ve suyun en berrak yerinde tertemiz idin

Ne oldu da bıraktın bu saf gümüş parlak hayatı

Muhtemel sevmelerimin yüceltmesi seni sıktı

Yine muhtemel hayatımı sana dönüp yaşamak battı

Gönlümün senle dopdolu görüntüsüne bakaydın ya

Her akşam gelişimde anlayıp gözüme bir bakaydın ya

Tekraren; sevginin uçsuz bucaksız sınırları seni sıktı

Onca sevmeleri gözün görmeyince yüreğin bana bıktı

Bu halin benim de aklımla fikrime sensizliği tıktı

İster gönül de ister akıl ama ben kendimle tartıldım

Ölümle dertleşe dertleşe hayata kendimi yıktırdım

Kuzu kuzuya kurt kurda kendini anlatır bu dünyada

Ben kuzu iken kurt olan kim idi ki bu tüm olanlarda

Bir elimde teslimiyet bir elim dururken iş de aş da

Bilinmez bir güruh ile birlikte yürüdük ayrılığın içine

Koyulduk kırmaların en acımasız en hazin biçimine

El koynunda duruşun acılı bir vaziyet doğurdu bana

Bundan böyle o, bu, onlar ve şunlar içsin seni kana kana

Bundan böyle ne derdin ne de sevincin ırgalamaz bana

İki elim iki ayağımdan eser olmasa da hayattan bıksam da

Beklemiyorum senden ziyaret, yatalak olup kalkamasam da

Baktım sana kızgın değilim, kırgın değilim, dargın değilim

Senden gelecek bir hayırdan beklenti içinde hiç değilim

Kısacası ve nihayette artık ben sana hiçbir şey değilim

Sadece sevdanın ciğerinde birikmiş bir kan pıhtısıyım

Çok eskimiş bir hastalığın mazide kalmış en son hastasıyım

Yalanlarını üst üste istifleyip kendini pek güzel aklayana

Bir varmış bir yokmuş deyip bir güzel masallar anlatana

İşvesine güvenip, çatalını açıp, ona buna kuyruksallayana

Bu ömür biter, vakit çok çabuk geçer, anlayamazsın dedim

Yaratana sığındım ben, hesabı bir zahmet siz ödeyin dedim

Hüzünlerini kurumuş otların içinde umutsuzca saklayana

Karnı tok, gönlü aç kalmış, yana yana sevda aramış olana

Nerede benim kısmetim diye deli divane ona buna sorana

Bırakın, istemeyin, beklemeyin size verilecek acıyı dedim

Vazgeçtiğiniz kendiniz olmadan, vazgeçin diye de ekledim

Yaşlanıyorum galiba her gece yüreğimdeki burukluğa bakınca

Durulmuyorum ki isminden, cisminden, hatırandan sakınınca

Sevdaları tutan barajlarım yıkılıp, tarumar olup siperlere akınca

Kollarımda derman kalmayıncaya kadar taşırdım yüksek tepelere

Kim bilir ne güzel olurdu hayat, inan ki doyulmazdı sevilmelere

Gönülde hatıra misali duran bir anı olarak kalsaydın keşke

Gerek kalmayacaktı, ruhun ihtiyacı olmayacaktı her gün meşke

Azıcık tutunsaydın bana, öpmeseydin, sevmeseydin o adamı keşke

Hayatını yeniden kurduğuna sevindiğimi belirtip yine tebrik edeyim

Hadi seni tebrik ediyorum da o adama şimdi ben neler diyeyim

Beni sevmeyişine diyeceğim bir şey yok vallahi, lafı bile olmaz

Gönül bu ota da konar pisliğe de konar ama illa ki bana konmaz

Buraya kadar itirazım yok güzelim yüreğine sualde haddim olmaz

Benle dalga geçer gibi sanal âlemdeki beğenmelerine ne diyeyim

Onunla mı dalganızı geçtiniz yalnız mı ti ye aldın beni bilemedim

Son olarak ben senden geçtim geçeli ayrı bir âlemin bekçisiyim

Sen yoksan da içimdeki sevdanın canla başla yaşayan tek bileniyim

Mecnun misali sadece içimdeki aşk duracak senden ırak bana yakın

Bir siluetsin sen, asıl olan bendeki sevda olacak yanımda daim kalan

Bununla yaşayacağım, bedenden çıkıp ruha ulaştım ben çoktan

Öyle bir ruh ki bu beni benden aşıp bana gönlümün içinden ulaşan

Artık kişi yok, sen yoksun, bende oluşup beni zamandan ayıran

Bir acayip sihirli değneğin dokunuşunda saklı, ne an var ne zaman

Aşkın içine maya diye koyulmuşum, karıştırılıp sanki yok olmuşum

Bir deste sevda çiçeğinin üstüne mis gibi koksun diye sunulmuşum

Senden bahsetmeye lüzum kalmadığından sen bir şekilsin artık

Bir yüzün var azıcık hatırladığım belki biraz da bir iki anı, atık

Düne dair olan anılarımın kimisi bulanık kimisi hepten suya batık

Hoş istediğin yerdesin de var git istediğin yere diyeyim yine sana

Sen bensizliğinle mutlu yaşarken, beni bensiz, mutsuz sanma