Kışın İçinde Gizli Bahar

Gökyüzü karanlığın şahitliğini kapattı güneşi doğurarak.

Kimi ağladı, güldü, aşık oldu, terkedildi, sevişti, doğdu, öldü.

Kimi of demekten af demeyi unuttu.

Tek şahit gökyüzünün karanlığını dağıtan ışıktı.

Yine umarsızca taratıyor saçlarını denize ay.

Mevsimler gelip geçiyor, yaprak daha kararlı dalından kopmamak için.

Kar güneşe aşık olmuş.

Kuşlar mesken ediyor senin yaşadığın kenti.

Yağmur yağar benim yüzümden çamur akar.

Kışın içinde gizli bahar benim içimde sen.

Kalbimin fırtınasında uçurtma uçuran yine sen.