Kıskanma Hemen

Güzel deniz kabuğu,

Desenine bayıldım,

Çok narin ve kırılgansın.

Cebime koymam seni, söz!

Bencillik yok bende.

Ait olduğun yerde kalacaksın,

Benim gibi.

Ben nereye mi aitim?

Bilmez misin?

Her geldiğimde söylerim ya,

Sen beni hiç dinlemez misin?

En güçlü dalgaya

Sarılırken de mi görmedin?

Ah! Güzel deniz kabuğu,

Ben maviye aitim,

Göklere, denizlere,

Bir de şelaleye,

Ya da en çok şelaleye.

Hem yüksekte, hem derinde,

Hem çağlaması hem durulması,

Kendimi buldum şelalede.

Kıskanma hemen,

Vazgeçmem tabii ki denizden,

Geleceğim sürekli ziyarete.

Ama, sen, yine de beni bekleme.

Belki boğulurum.

Güzel deniz kabuğu,

Sustum, dinliyorum son kez seni

Yalnız hissetmeme izin verme!

Biliyor musun?

Kokunda güzel sesinde

Ne şirinsin!

Bırakamıyorum seni.

Vazgeçtim, yanımda götüreceğim,

Yok yok olmaz!

Kendine gel Sevgi!

Sen mutlu olasın diye

Deniz kabuğunu üzmekte ne?

Sen gider misin maviden yeşile?

Sen huzur bulur musun?

Yağmuru bırakıp ta güneşte.

Hazana alışmışsın bir kere

Çiçekler açar mı bir daha?

Balçık tutmuş yüreğinde...