Kıyam/et Türküsü

Hak yolundan gayrısına sapınca

Cahil gelir, alim olur, oyalar

Tağutlara gece gündüz tapınca

Alim gider,başsız kalır yayalar

Sevgi biter, nefret gönle girince

Cehlin ağı her bir yanı örünce

Kıyamette kurtuluşun Şirince !

Tokmak elde davul çalar mayalar

Kıyam et ki; bükülesin ruküya

Son veresin şu daldığın uykuya

Mümin isen; gerek var mı korkuya?

Pamuk olur başın yalar kayalar

Hak yolunda yürünmeli durmadan

Kimselere taviz falan vermeden

Yaşa,yaşat ölüm sana gelmeden

Değil ise; korku salar furyalar

Ey Arzeni ! kul olmaya devam et

Uğramasın hiç yanına nedamet

"Kop" denince zaten kopar kıyamet

"Kün feyekün" olmadı mı dünyalar

*Kün feyekün: Allah'ın kudretiyle ol deyince herşeyin yoktan var olması...