Kıyamete Kadar Susmalıymışım

Nedir bu tedirginliğimin sebebi

ara sıra kalemimden düşen?

Umut çiçeklerini mi

ekmeli gözlerime

bir pınar serinliğinde

koklayıp kana kana ...

...yoksa...

ak güvercinlerini mi

salmalı yüreğime

bir hatır yokluğunda

meraklanıp peş peşe...

Ben susmuşsam

kulağımda çınlayan!...

boynu bükük kırgınlıklarım

uykuya dalmışlardır..

Ya içimdeki?

...semai faslının coşkun kıyıları...

Yad eden bir sevda mısın

boşluğu kucaklarken uğruna?

Gözümde, hayalimde

hiç, ama hiç sorma

neler neler var?!..

yaşanmış ,yaşatılmış

SENLİ BENLİ

geçmiş günleri mi

yoksa yılları mı

merak ettiren...

Ben susmuşsam...ruhumun tadıyla...

engin sulara bırakmalıymışım seni

hemde kıyamete kadar !...