Kıyametin Çocukları

Bir bebek doğduğu an irkildi, çığlık attı ağladı

Kulağına gelen patlama ve uğultularla

Dünya kıyamda herkes birbirine bakıyor

Dehşet bu kıyamet, işte bu alametti

Ekmek parasını silahlara verdiler

Para insanları birbirlerine oyuncak etti

Ekmek derdi yerine silah derdine düştüler

Sanki can boğazdan değil silahla kurtarılacaktı

Dünyaya sığmayanlar başka dünya arar oldu

Kim bilir bu kâinatta kaç dünya böyle kayboldu

Günaha bulanan eller merhametten aciz

Kanadı kırık bir kuş savaşın anlamsızlığını haykırıyordu

Oysa sarmaşık ağaca dolanır yaşamak için

Arılar gibi birbirine tutunup karıncalar gibi yaşanır

Öyle bir dünya bırakıyoruz ki geriye cehenneme hacet yok

Oysa o bebekler daha gülecek oynayacaktı