Kıyametler Koptu

Ömrümün eyvahıydı, umudun son sabahıydı

Camlar kırılmıştı içimde

Aynalar çatlamış

Art arda dağlar patlamıştı

Göklerin yanışı

Ruhumun uy/anışı vardı içimde

Sorgusuz sualsiz

Kıyametler koptu,üzerime cümle nar yıkıldı.

Sonun başlangıcının ilk sabahıydı

O sabah

Say ki yarılmıştı gök

Etrafım sarılmıştı karanlıklarla

Kaybolurken gözlerimin feri

Başlıyordu ruhumun yokluğa seferi

Sorgusuz sualsiz

Kıyametler koptu,üzerime cümle har yıkıldı.

Bir isyanın sabahıydı ben delirmiştim

Umutlar ert/elenmiş

Sevdalar kirlenmiş, son belirlenmişti

Varlığın yorgunluğu,

Yokluğun durgunluğu v/ardı içimde

Sorgusuz sualsiz

Kıyametler koptu üzerime cümle var yıkıldı