Kıyıya Vururken Kelimeler

" Yaşayamadığım o kadar çok şey var ki,

o kadar çok şey..

artık öyküleştirmek istiyorum "

Ben bunları yazarken

küçük bir çocuk beliriyor düşüncelerimde

hani o minicik ellerinde yığınla misket olupta

yorulmak nedir bilmeden

bir o yana, bir bu yana habire koşturan

ve sonra:

-Baba! ben ne zaman büyücem, diyen,

istemediği cevabı alınca da

-görürsün sen, çabuk büyücem ben, diyen,

o afacan yüzlü çocuk işte..

geçenlerde ona rastladım

dönüp bakmadı bile yüzüme..

belli ki çok acıtmışım canını

çok üzmüş,

yaralamışım o masumum körpe duygularını

ondandır belki de...

derken,

minik bir serçe ilişti gözlerime

tıp ki çocukluğumda olduğu gibi

girdi balkondan içeriye

aciz

biçare

nedensiz

divane

az biraz duraksamadı ki

sonra çırpınıp durdu sanki boğuluyormuşcasına

nefes mi alamıyordu ne?

çırpındıkça çırpıyordu kanatlarını

yaklaşmama bile izin vermeden

çıktı gitti sonra uzaklara

Ben bunları yaşarken

beni bekleyen bir şiir geldi aklıma..

sonrasında da

Bir kuşun gittiği o yöne baktım,

bir de o küçük çocuğun hayallerine..

Neden beklesin ki yarınlar?

.....

mehmet toker/zamana yansıyanlar

.....

Bekletmişken bu kadar!