Kızıl Mualla

Bacakları ve adımları sürekliydi

Ve cüretkâr bir sürükleyiciliği vardı adımlarının sürekli

Ne kız kurusuydu ne dul kurusu

Kız oğlan kızdı düşleri

Biraz laf ebesi bol dedikodu kumkuması olsa da

Kuma da olmadı kimseye bilirim

- Aksi olsaydı çoktan çıkartırdı cumbadan sarkan teyzeler kokusunu sağ olsunlar -

Yaşı geçkin değildi sanki ya da göstermiyordu

Ama ergen de değildi öyle yirmilik de

Taş çatlasın otuzlarında

Sanki dalından koparılıp

Hiç ellenmeden tabakta unutulup

Çürümeye yüz tutmadan önceki kırmızı

Kıpkırmızı elma gibiydi dipdiri hep - En azından o vakitler dipdiriydi -

Hep kırmızı giyerdi

Siyah ya da mor desenliydi hep elbisesi

Kızıldı saçları organik kızıl

Kıpır kıpır iri memeleriyle yürüyen meyve ağacıydı sanki

Mor yapraklı kızılımsı meyve ağacı gibi bir şey

(Ağaç dediysem öyle asırlık çınar ya da bodur ağaç değil canım sizde yani... Rüzgar nereye, gövdesi oraya cinsinden ince, narin, kıpır kıpır ağaç... Belki de güldü, diken diken... Belki de dikenler yüzünden yaklaşamazdı hiç kimse...)

Kimler kimler istemişti de hiç birisine vermemişti

Yüzde bir bile yüz

Dedim ya kız oğlan kızdı düşleri

Ve sadıktı düşlerine de adam gibi sevmeye de

(Bakkal mı desem, müezzin mi veya simitçi, seyyar köfteci, gazozcu mu? Hatta işportacı, kahveci, kokoreççi mi? Leblebici mi, yahut meyhaneciden daha müdavim olan akşamcı mı, antikacılar pasajının çaycısı mı? Kim istememişti ki onu? Piyangocu, hurdacı ve klarnetçiyi saymadım bile. Saymadım mı dedim? Hay dalgın kafam hay! Sonuçta hiç birisine vermemişti yüzde bir bile yüz...)

Bir keresinde ben de istedim

Pazardan geliyordu elinde fileler

Sağ elinde tuttuğu filede meyveler sulu sulu

Sol elinde ıspanak pırasa domat falan vardı sıradan basit

Kendini rüzgara bırakmış ağaç gibi salına salına

Ama yanından geçtiğini kendi rüzgarına kata kata geliyordu pazardan

Sessiz sessiz ve dahi

Kendimden emin çıktım önüne adam gibi

Üstüm başımdan tutun da

Saçlarım olsun ayakkabılarım olsun

Cillop gibiydim maşallah

Hazırdım

Antrenmanlıydım geceden

Mualla dedim tebessüm etti

Karıştırdın sanırsam Müesser ben dedi sırıttı

Müesser dedim hıhı diye kafa salladı

Ayy bayılcam ayol şimdi nasıl tanımazsın ben Müjgan dedi kikirdedi

Müjgan dedim güldü

Selam tatlım ben Mualla dedi

Buyur anam dedi kahkaha attı masallardaki cadı gibi

Mumu Muualla dedim

Bebe benn

Bibi bir kere ooollsuun

Se se seni sss siii diye kekelerken heyecandan

Gerisini diyemeden küt diye yapıştırdı lafı

Hastır ordan bücür daha adımı bilmiyon dedi kükredi

Bana dedi hadi dedi ordan dedi bücür dedi bana dedi

Başka şeyler de dedi sanki de

O esnada ben sadece soluğumu duyuyordum

Bir de kafamın içinde çakan şimşekleri

Karşımda

Ağzı burnu şekilden şekile giren ama sesi duyulmayan

Dikenlerini mermi gibi salan kuru gül ağacı bir Mualla

(Oysa ben; bir kere olsun seni sinemaya götürmeyi çok isterim! Diyecektim sadece. Ama çok hastı, hastır deyişi ki içimi kocaman bir hayranlık basmıştı... Hem kız oğlan kız hayalli, hem de sapına kadar delikanlı hatunmuş demek ki! Dedim ayakkabılarıma. Yere bakmasam yüzüne derdim belki ama bir tek yeni cila çektiğim ayakkabılarımdan bana bakan yüzüme bakabiliyordum Mualla'nın adını hatırlayamamanın utancından -

Ayakkabılarımdan bakan yüzüme baka baka

Aşağılık birine bakar gibi baka baka

Küçümseyerek güldü yok yok gülmedi gürledi resmen

Ne güldüm ne gürledim ben

Asırlık

Meyve vermediği için taşlanan ağaç gibi

Kaskatı somurttum sadece

Nasıl somurtmayayım a dostlar

Bana yapılır mıydı yahu bu

Tamam bir mimar

Ne bileyim bir doktor ya da mühendis değildim ama

Ne bakkal ne müezzin ne kahveci

Ne gazozcu ne kokoreççi de değildim hani

Seyyar satıcı piyangocu hatta klarnetçi hiç değildim

Çiçekçiydim ben heheyy çiçekçi

Onlardan daha gençtim diriydim hem

Yakışıklı değilsem bile çirkin de

Uzun burunlu da şimdiki kadar açık alınlı da değildim

Ama kısaydım ondan hafif kısa ama

Yumurta ökçe iskarpin giysem yetişecek kadar kısa

her şeyi geçtim ne olursa olsun bana yapılır mıydı bu yahu

Şunun şurasında (hani şu var ya şu onun tam şurasında)

Bi'sinemaya gitsek

Omuz omuza Yeşilçam filmi izlesek ne olurdu ki yani

Hadi oradan kız kurusu sende dedim

Yürüdüm gittim

Bacaklarım ve adımlarım sürekliydi

Ve cüretkâr bir sürükleyiciliği vardı adımlarımın sürekli

Dosdoğru meyhaneye vardım

Bir baktım meyhane ana baba günü

Bakkal müezzin simitçi

Seyyar köfteci gazozcu kahveci

İşportacı kokoreççi leblebici ve akşamcı

Antikacılar pasajının çaycısıyla

Piyangocu hurdacı ve klarnetçi vardı

Kafa kafaya vermiş şarapla kafa çekiyorlardı

Kimsede çıt yok

Belli ki az önce buradan da geçmişti Mualla

Hepsinde diz boyu içine göçmüş çığ var belli

Bir şişe de ben açtım köşedeki masada kırmızı şarap

Ne işim olur ki benim simitçi kahveci gazozcuyla

Hele ki bakkal müezzin ve işportacıyla

Çiçekçiydim oğlum ben çiçekçi

Hayatta aynı masada oturmam hiç biriyle

Hem de efkâr denen mendebur içime kale burcu dikerken imkansız

Bütün hıncım

Yol boyu yanımda taşıdığım küfürler dahil

Yok yoktu masada

Aldı eline klarnetçi klarneti niyeyse bir zaman sonra

Üfledi son nefesini verircesine tüm nefesini klarnete

Dinledikçe galeyana gelip klarnetin nefesinden

Masaları birleştirip

Hep bir ağızdan küfrettik koro halinde

Bütün yüzümüze bakmaya engel olan

Kız oğlan kız hayallere

Mualla mı

O

Kız oğlan kız düşlerini ve kızıllığını kurutmaya devam ediyor

Mutfakta unutulmuş meyve tabağında hâlâ

Belki bir manav çıkıp

Çalar yeşertir kalbini bir ara