Kızıl Şafaklar

Karanlıkları içinde saklar

Kızıla sökerken sabahlar

Aşk olup bağrımdan akarlar

İçimde dolu dizgin şafaklar

Yüreğimde eserken seher yeli

Olsada konuşsa gönlümün dili

Sana akar gözümdenki yaşlar

Ey bana cefalar eden sevgili

Hasretler taşınıyor gök yüzüne

Hüzün karışıyor yağmurun içine

Yıldıramaz diyerek bu fırtınalar

Sudan çıkmış balığa döndüm yine

Yarin yüzündeki gülleri toplamak

Gözlerine bakıp ellerini tutmak

İnsanı bir hoş bu eder sevdalar

Zordur sevdada doğru yolu bulmak

Kızıl şafaklarda açan şu güller

Her an bülbülünün sesini özler

Üzerimize ayrı atınca şafaklar

Derdimi anlatmaya yetmez sözcükler