Koca Şehrin Dikeni

bulutların arasında güneşi gördüm

ışık saçıyordu

imrendim şehrin denizine

anlatıyordu sanki yalnızlığımı.

mırıldadım kendi kendime içimdekileri mi

koca deniz yuttu dalgalara anlatırken.

ve kayboldu birden bire güneş

saatler filimin sonunu gösteriyordu

denize gözyaşım düştüğünde.

kimsesiz sanıyordum gölgemi

ressam çiziyordu o an

içimdekileri.

bir rüya gibi

özgürlüğümün zinciriydi kazdığım beton yığınının sırları

bakışlarımın arasında toprağa düşen o göz yaşlarım

tenimi okşuyordu ve ben seni sordum kendime.

çoktan limanı terk etmişti gemiler

hemde ayak izlerimi bırakarak

seslendim ardından

ve ben yalnızdım acıtıyordu içimi şehrin dikenleri...

21/11/2012