Köhne Bir Tren Vagonu

Köhne bir tren vagonu misali ömrüm

Tökezleyerek ilerliyor

Sanki her an raydan çıkacakmışcasına

Seyrediyor rotasında..

Nereye el atsam kördüğüm

Birini çözsen diğeri sırada..

Ne düzlüğe çıkarır beni bilmiyorum

Kapkaranlık bir tünelde ilerliyorum...

Neden böyle?

Suçlu sandalyesine oturuyorum

Sorguya çekiyorum kendimi

Anlıyorum ki kendimin hem avukatıyım hemde hakimi..

Mutluluğu arıyorum

O köşe senin bu köşe benim..

Elma dersem çık, armut dersem çıkma diyorum..

Ne armut dedimse çıkıyor, ne de ben onu bulabiliyorum..