Kokina

Bir mezarlık önünde

Kalbimin kırık düşlerini topluyordum

Henüz yazacak cümlelerim vardı

Boşlukta filan sallanmıyordum

İçimdeki Hugo engeller atlıyordu benimle

Ateşler ve yapraklar çemberinde

Koşan kaplumbağalar ve hımbıl tavşanlar içinde

Duvarlarla sınanıyordu her tünelden sonra

Ahh çok kale alıyordum

Hiç yabancılık çekmiyordu bende acılar

Zaman zaman selam söylüyordum

Koşup mazideki bakkala

Bir leblebi tozunda uçuşuyordu bütün anılar

Babam alıyordu gülümseyerek bütün selamlarımı

İki mesleğinden ikincisiydi bakkallık

Müşterileriyle hoşsohbet ve ahbaplık

Aslında daha da öncesinde babam

bir duvar ustasıydı

İyi şeyler yapmak

iyi insanların harcıydı

Güzel bir satış yüzü

Ve duvar örmek

Zihnimde birleştiğinde

Satış yüzü olanların

iyi duvar ördüklerini çağrıştırdı bende

Basit bir çocukluk hatırası

Bütün ömrümün hülasası

Yüreğimi mala yapıp

duvara şekil yapmaksa

Artık benim işimdi

Kokinayı seçtim çiçeklerden

Duvar örenlere aracılık etmiştim madem

Huzur şans ve mutluluk olmalıydı harcım

Kırmızı masa örtümde bembeyaz dantel gibi

Yüreğimde dalgalanmalıydım her gece

Yoksa özgürlük nasıl gelecekti

Kelimelerime

Ki karanlıktı her biri

zihin sularımda

yüzmekten harap

Bünyen zayıf senin

diyordu

dostlar

Biliyordum aslında

Cesaretimdi eksik olan

Suskunluğumu bozdurdum

son duraktan az önce

Yeni kelimeler satın aldım

eski anılar pazarından

Gönüllü malalık

Sevdim bu işi

Seçerken seçilmek gibi

Talihime gülümsedim

İyi talih

İyi analizden geçiyordu

Bir talih analizatörüydüm

Her şeyden önce

Mezarlık çıkışında

Sağlam düşlerimi sayıyordum

Harf vagonları büyüyordu içimde

Düşündüm de

İçimde dünyalar keşfetmeyi

Ne çok seviyordum

En sonki kalp atışı kadar eşsizdi

Aldığım her bir nefes

Hayat sevincimi vermeyi diledim

Gökyüzü gibiydim hala

Umut saçan yıldızlar içinde

Haydi kokina

Bir yer aç bağrında

Yeşili kırmızıya katıp

Açmalıyım bu yıl da

Bir aralık

Zehir saçmadan

Nasıl kokina olunduğunu anlat

Anlat ki

içimizdeki evcimenlik yeşersin

Mutlu

olalım

Biz

Bize