Koku

anlar

zihnimde donup kalan fotoğraf artığı

renksiz

kimi zaman şekilsiz

ki mutlaka kokulu olmalı

mahalleyi saran

keskin kömür kokusu

kül kokusu oynadığım arsanın

güneşin batımına yakın

sessiz,kirli bir restoran

bir hevesle çıktığım

yaz mevsimlerinin telaşlılığı

bisikleti arzulayan harçlığım

ve ah o deodorant!

kokular bir filmi başlatır gibi ya

zaman içinde yolculuk

hani oynardın ya kovboyculuk

tezek kokusu nenene götürürdü ya

mahalleyi dolduran koku balık

hani çarşı zamanı kalabalık

o kokuyu duyardın ya

bir filmi bitirir gibi

gözlerinde birikirdi dünya

şimdi bazı kokular

bazı bazı ağlamak

bazı yaralar/sana bir şeyi bildirir gibi

kokular biriktiriyor her anı

ve tetikliyor koklamak

bazı anılar/hiç çıkmayacak kir gibi.