Kokulu Mumların Aşkı
Geçmiş ; mavi bir güvercin
Bugün ; cehennemde açan bir orkide
Ve yarın; ıslak ...
Bekliyorum gözlerim kapalı umuda
Ölüme uyuyorum...
Halbuki ,
Dudaklarında yaşam savaşı veren bir çöl gibiyim
Yağmur yağsa ölüyorum
Ağlama !
Ruhum çizik çizik
Bakışlarımda ölü umutlar gizli
Kirpiklerimde kuruyor bulutlar
Yağmur damlaları dudaklarıma düşüyor cehenneme inat
Ağlıyorsun diyorlar !
Hayır , göz yaşlarımda izliyorum hatıralarımızı...
Renklerle aldatıyorum seni
Gözlerinin kahvesiyle sevişiyorum
Saçlarının siyahı kavuşuyor saçlarıma,
İntiharı öpen nehirler gibi...
Bazen de yürüdüğümüz sokakları seviyorum sessizce
Geceyi söndürüp,
Sadece altından geçtiğimiz sokak lambalarını yakıyorum
Hatırlıyor musun kokulu mumların aşkını ?
Hani yanarken mutlu oluyorlar diyorduk...
İşte öyleyim .
Yanıyorum ama mutluyum çok şükür
Çünkü bu yangınların sahibi sensin...
Umutlarımla resmediyorum sensizliği
Boyuyorum beyaz mektuplarla
Ama her yer siyah oluyor ...
Ki ben gözümden düşme diye tutuyordum ellerini
Şimdi ayrılığın avucunda ki şehirlerden düşüyorsun
Bense dudakları çatlamış bir sokakta
İki düşü birleştirmiş bekliyorum...
Zaman koşarak geçip gidiyor yanımızdan
Benim ruhum yine sonbahar,
Senin yokluğun kışın en çıplak hali !
Ömrüm kirlenmiş hayallerin ardından sırıtıyor
Hangi dilde yakılıyor k/ağıtlar bilmiyorum ama
Buruşmuş kağıtlarda ki cümlelerin edasıyla
'' Seni seviyorum ''diyorum,
Sanki Azrail üstüne alınıyor ...
//
İstanbul boğazının altında raks eden dalgalara inat
Suratımı asıyorum ,
Ve idam ediliyor insanlık ...
Şimdi sızlayan kelimelerimi topluyorum
Geceden düşerken şiirler,
Bedenim ay ışığının çizgisinde yalpalıyor
Çok içmişim seni...
Sarhoşsun diyorlar ,
Hayır , dünya bir dönme dolap
Ben de yokluğunla keyfini çıkarıyorum ...
//
Bakakalıyorum
Uyuyakalıyorum
Ama kalıyorum !
Gittiğin yolları vurmak istercesine alnından ...
Oysa ki senin nefes alışın benim nefes verişimle olsun isterdim ...
Olmadı...
Bekliyorum gözlerim kapalı umuda
Ölüme uyuyorum...
Ve sen bilmiyorsun
Benim dünyam hayalinle boyalı ...