Kokulu Sabah

Huzurlu bir uyanış

Aynayı aradı ağır bedenim

Bulunca da dikkatini gözlerime çekti ruhum

Gözlerimin derinlerine kısa bir yolculuk...

Anladım ki bu sabah

İç dünyamın sesi

Bir çağırış

Bir melânkoli

Sonra birden dilim lâl kesildi

Yere çömeldim

Bir tebessüm belirdi yüzümde

Kendimi beğenmiştim...

1-Kadınlar

Dışarı attım kendimi

Garipsediğim bir gökyüzü

Tuhaf giyimli insanlar

İçimde adını koyamadığım bir aşk

Ve o aşkın içinde bir kadın...

Vasat bir vajinadan doğan

Üryan ateş

Bir o kadar tehlikeli

Bir o kadar da içini ısıtan

Korunmasız bir hayattır kadın

Düşündüm, düşünürken üşüdüm

Fırtınama yelken açtı kadınlar...

2-Duraksız son

İnsanlar arasına karıştım

Zaman su gibi aktı

Kokulu bir sabahtan

Alaca karanlığa döndü gökyüzü

Caddeler ışıltılı

Bu şehirde çok kalabalığım

Bir sıkıntı saplandı bağrıma

Günah işlemiştim sanki

Kendi cezamı kendim verdim

Müebbet...

Kadını düşünmek suç muydu?

Yoksa kadını düşünmek erkeğe düşmüyor muydu?

Erkek kadını düşünmemeli miydi?

Tüm bunların ışığında

Gözlerim lâl kesildi bu sefer

Sere serpe çöktüm karanlığa

Bir gözyaşı belirdi yüzümde

Kendime çaresizce tünemiştim

Ne bir adım atabildim

Ne de bir kadındı son

Varmak istediğim yer

Sadece duraksız bir son...

...Benimki sadece bir yolculuktu

Yolculukta attığım küçük bir adımdı sadece