Komşu Kızı...

Kapı gıcırdadığında:

Ağaçtan kurtulan yaprak gibi özgürcesine

Kurşunsuz ölen ceylan gibi yaşamı bilircesine

Zıplasam pamuk şekere elinde

Yalnız bir çocuk gibi.

Gözlerin belirdiğinde gözlerimde:

Hisleri yüreğinde, yaşamayı unutmuş mecnun gibi

Zeytin ağaçlarının süslediği yol gibi hayatım ve ben

Sen,

Gökyüzünden yüreğime kayan yıldız gibi.

Elinde ki davetiyeyi uzattığında bana:

Kurşun isabet etmiştir bende ki sana

Gözlerim kuraklığı engeller yanaklarımda

Dudaklarımda çıkmamış heceler.

...

Ve hala çıkmamış bir sen

Beni her saniye hançerler.

''balaban Kent Şairleri''