Konuşurum Şiirle

Ne zaman anlaşılmasam

Sesim duyulmasa

Görülmesem

Kaybolup ,yitsem koca bir kalabalığın içinde

Sarılıp kendi yüreğime

Tutup diğer elimi

Dayarım kör zihniyetlerin şakağına , kalemi

Tutunurum kalemin gücüne

Dilimle söylemeye tenezzül etmediğim

Kurşun gibi sözler

Deler geçer kirlenmiş kalplerin

Nasır tutmuş duvarını

Zamanında çizilmeyen sınırları

Alıp yara diye saklarken koynuma

Bükülür boynum

Düşer başım omzuma

Ve ben sessiz duyulmayan

Çığlığımla

Yok sayılan

Hayatları gasp edilmiş geleceğine göz dikilmiş

Umutları hayâlleri çalınmış

Binlerce kadının

Duyulmayan sesiyim

Anadolu'da kadının

Türkiye'de kadınların

duyulmayan feryadıyım

Sessizce dökülür kelimeler dilimden

Ürkek ,titrek

Çaresiz bir dille

Yazıyla dillenirim

Birileri duyup gelseydi eğer

Batırıp parmaklarını hüzün kokan şiirlere

Belki de can bulurdu kadın

Hayat dolardı gittiği her yerde

Ve kadın

Sevilince koca bir dünya ,kadın

Gülünce ,sevince hayat

Özleyince can

Beklerken umut

Çalışırsa , ekmek ,emek

Bilene ,koca bir servet ,nimet

Etmesini bilene, minnet

Görene hazine

Tutana el

Yürüyene ayak

Varmasını bilene yol

Taşıyana yürek

Sarılmasını bilene kol

Sığınmasını bilene yürek

Yüzmesini bilene okyanus

Fırtınada liman ,Sığınana

Esersen fırtınadır kadın

Gürlersen deli asi bir nehir

Önüne katar götürür akar sel olur

Bakmasını bilene göz,

Almasını bilene nefestir kadın...

Sustum

Konuşurum şiirle ...