Kor Çiçeğin Gölgesi

Ey Gönlümün sultanı,

Aşkta kılavuzum dilber,

Kar beyazım,

Alın yazım,

Can-özüm,

Kor çiçek ömrüm,

Her sabah ufkumuza güneş doğanda,

İçim içime sığmaz olur

Dayanamam da,

Ne yapar eder,

Gölgene bürünürüm !..

Al gülümün ver nöbetine ayarlı

Aslı'ya şan izzetinle

Kerem yüreğime basa basa,

Ahu meşrep yürüdüğün,

İpek Yolu dediğimiz

O kül gizem soraglarda,

En az on bin yıllık bir öykünün

Son yangın sahnelerini yeniden yaşar,

Bir esmer sevdâya dönüşerek

Peşin sıra sürünürüm...

En soy karanlıkları giyinen

Yer demir, gök bakır gecelerinde

Kirpiklerine tutunur,

Gerçek gönül sezgisiyle

Can gözüne görünürüm...

Uykunun kollarına kendini bıraktığın

Menekşe mahmuru anlarında bile

Bilmelisin ki,

Uyandığında unutulmaya mahkûm

Firarî düşlerinde misafirim;

Öksüzlüğüne bir anne ninnisi,

Yetimliğine

En baba şiir'im !..

Gece boyunca

Yıldız esinlerinden derlediğim

Işık tozu imgelerle

Yüreğine billur ezgi dökülürüm !

Şafak söker

İçim içime sığmaz olur,

Dayanamam da,

Sil baştan,

Gölgene bürünürüm !

Kar beyazım,

Alın yazım,

Can-özüm,

Kor çiçek ömrüm !..