Kör Gönlüm

Aydınlıktı sevdanın adı sabahtan akşama

El yordamıyla

Işıklarından belik örerdi Ay'a

Kendi kendini okuyan

Yüksek sesli bir veda mektubuydu öğle vakti

Sakın sağır olduğunu da söylemeyin

Gördüm gecenin hıçkırdığını

Çekiliyor batıdan doğuya

gelecek o yumak yumak güneş

Gördüm

Ellerinde yanık ipleriyle bahçeleri

Of ya nasıl söylerim

Güneş'in

Çiçekleri öpsün diye getirildiğini

Söyledim işte

Yanağını uzatmış ağlayan geceye

Zaten kavuşma değildir hiçbir şafak

Gözleri de görmeyene