Kör Saatçi

İlahi sesleniş ol dediğinde,

Geceden düştüm

Kör saatçinin zaman tüneline

Elleri ile tanzim etti zamanı, gözlerinin yerine

Titredi mum ışığında

Sessizce içirilmiş yaşam iksiri ana sütünde

Şah damarımda şafak sökerken

Tanıştım var oluşla,

Tek sonun yaşandığı zaman mizanseninde

Düşüp kalkarken öğrendim yürümeyi

Kaygan zeminde

Kilitli kapılar ardından aldım,

Duyguyu, Sevgiyi, Aşk'ı

Doldurdum bedenime

Sözcüklere yüklendi duygular dünya dilinde

Sen oldu, Ben oldu, Onlar oldu bu kalabalık

Bazen rüzgarlar taşıdı sevda masallarını

Gözlerim yerine yüreğim buğulandı

Erken vedaların ardından

Acının lezzeti kaldı dimağımda

Bazen, sihirli lotus çiçeğinin kokusunda tanıdım

Sahte sevdaları

Özgür ruhumun kanatlarında taşıdım

Sevgilerimi

Zaman zaman, kumlara karıştım rüzgarların önünde

Yok olup, gitmek yerine

Tenhalaştı yüreğim artık,

Yakut rengi sulara konmakta kuşlar

Eriyen ömrümün ufkunda kalmalı

Bu ışık, bu renk

Kör saatçinin zaman tünelinde son tık vuruncaya dek.