Kördüğüm

uç/arı, telaşlarımla

t/ez canımı,çabucak al kollarına dercesine,

yalancı hayata

küllere savrulup, vir/an oldum,gittim

bittim.

şimdi tökezler,yılgınlığım

dayandığım kırklı yaşlara

kırmızıyla bir boy/anmış, duv/aklarım

ebruli baharlarım,dönmüş kara kışlara

dün dicle gibi akan çoşkularım

bugün toroslar kadar uzak ve kurak

bir doruklukmuydu

bir yudumlukmuydu

bir yumrukmuydu

kalbimdeki bu ızdırap

bu d/oyum

koyusu demini alan yaşamın

karası sevdamın

son lokmasıdır belki de.

boz/kırların , u/yanık başağıyım

ve nadastaki toprağın,korkuluğudur dileklerim

korkuları b/eklerim

sürgüler çekilir,dilimin

sus/arım

ağudur ballarım

sahteleşir bakışlarım

çehremde tebessüm eğreti

ve baş harfleri kanadıkça adımın

kalbimi nüksettirir,acıların nöbeti

dün aynı güzergahtayken hülyalarımla

bugün sapa düştüm

üzgünüm

yarama tevvekkül gerek

yaşama değer

her bir ince çizgimden

damlarken tuzlu suyum

p/aklamalı kirlerimi

sırtımı p/aralayan sızı

ve onu p/aralatan hayatın

içinde koca bir sır

bilmecesiyle münhasır

yoruyor fikirlerimi

zalim y/astığında,

uyku uyuyamam

karası y/azmıdır,dokunur b/ağrıma

bahtımı avutamam

şimdi paspal umutlarım

bir çingenenin,bohçası kadar karı/şık

aslında arif'e fazla söz gerekmez

kısası makbuldur sözün

benim içimdeki s/özüm, sır/n/aşık

benim tüm hayatım kördüğüm

ne olur arif'im,bu düğümü çözün