Korkularım Yalnızlığım

azab gibi bazı

çektiğim korkular

görünmeyen fakat

ruhumun kabusu

esir alındığım duygular

ne ,

yüzümün ay ışığı

ne de ,

yaşama sevinçlerim

hiç biri yanımda değil

hepsini kaybediyorum

hayat donuyor

kendimi

uçurum diplerinde arıyorum

içinden çıkamadığım

korkulardan yoruluyorum

bir günde

yaşlanıyorum

bu korku deminde

bu derinlikte

hayatı yeni anlıyorum

bin kere yenildim

bin kere unuttum

bin kere kendime geldim

fakat

peşimden koşuyor

korkularım

bu benim imtihanım

diyorum

benim yalnızlığım

itiraz etmiyorum

artık seviyorum

severek korkularımı

yaşıyorum ..

02.04.2018

mustafa kaya