Korkuların Esaretinde Sevmek

Gökyüzü üzgün,

Bulutlar üzerime çökmekte

Bir eylül akşamında karanlık

Loş ışıklar üşümekte

Siyah bir tortu

Kalemimde donmuş mürekkebim

Saat oniki suları geceyarısı

Bedenim büzüşmekte

Bir hengamedir kopan

Fırtınalar o gece daha öfkeli

Kara bulut bana bakıyor

Nidası arslan kükremesi

Ürperti sarmış o an

Bedenim yoksun cesaretten

Bir eylül akşamı ben

Şafakta küstahlığımı asmışım dar ağacına

Donuk ve hayli asık yüzüm

Ellerim keskin ayaza mor kesmiş

Bir battaniye gibi üzerime çektiğim

Cesaretim beni terk etmiş

Sevdamaydı bu tüm yakınışlar

Nereden esti kara bulut, hırçın fırtına

Ya bir eylül akşamına ne demeli

Üşümekten, korkmaktan, çaresizlikten bu haykırışlar.