Korkuludur Mutluluk

mutluluk ki

kalbinden doğan ne güzel bir güneşti

batmaya doğru yürürken

içim ürperirdi

vazgeçerdim her şeyden

ışığını yitirmiş denizler gibi

yok olurdu maviliklerim

ve solardı gülücüklerim

eyvah, geceye dönerdi gözlerim

bir ruh çağırma ayini yaparcasına

imkansızı beklerdim saatlerce

korkardım, sen varken bile

bir türlü durmayan şu zaman

iğri iğri akardı içimde

ateşten bir deniz çoğalırdı gönlümde

rüzgarı yokluğun olurdu

çağlardım her yanı istila edercesine

mutluluk ki

kalbinden doğan ne güzel bir güneşti

batmaya doğru yürürken

içim ürperirdi...

13.12.11