Körkütük

Şimdi adın ağır gelir

Bütün yalnızlıklaraysa yük

Sert bir kafiye besler içimi

Canını emziren anne gibi büyük

Unutulmuyor işte

Kârda kalmıyor yaşadıkların

Hani beklersin

Birgün geliverirde

Mümkün olur

Bütün imkânsızların...

Şimdi hayatım fire verir

Arsız duygularımsa sönük

Vakitsiz bir pişmanlık ezer içimi

Ve aklımın ucunda

Tatlı bir sarhoşluk,

Körkütük...