Koro

Yalnızız hepimiz insan ormanında

Yalnız içeriz kahvemizi el masasında

Uykumuz bölünür kan ter içinde

Böğrümüze vurur ağrı, yakar yüreği de

Ne gelir elden, çare kimde

Yalan aşklarla yitip gitmişiz işte

Çağırır gerçekler, bekler evde

Hayaller ölüdür

Ruhlar hasta

Sözler eklenir ardı ardına

Boşa geçmiş bir ömür

Cenazesi kalkar şiirlerin

Şair gömülür

Kiralık bir evin oturma odasına

O değil midir?

En güzel şarkıları yazdığını sanan

Servilerden korktuğu yaşta

Oysa ne kalmıştır yanan

Eski fotoğraflardan başka

İhtiyar korolarda söylenir

Sararmış sayfalarda kalan anılar

Direnir son deminde bile direnir

Vaktinde kavuşamamış canlar